2005/Nov/14

happy birthday to you

happy birthday

happy birthday

happy birthday to you

ร้องเพลงวันเกิดให้ตัวเอง555

เพื่อนๆโคดน่ารักกันเลย

ซื้อของขวันวันเกิดให้ด้วย

ขนาดคนเพื่อนเก่าก้อยังจำกันได้...ปลื้มมม

.................คนไรวะหลงตัวเอง

วันนี้ก้อยังเจ็บขาเหมือนเดิม

แล้วก้อยังโดดไม่เรียนอีกเยอะแยะ

ฮู้ยยยยยยยยยยยย...สบายไรอย่างงี้

วันศุกนี้ก้อกีฬาสีและ...แต่ไม่ค่อยตื่นเต้นเลยอ่ะ

งานตอนนี้เยอะมาก...แต่ไมไม่ทำเลยหว่า

55555555555555555

.............

ปล.รักเพื่อนทุกคนมากมาย

2005/Nov/11

ทำไมเด๋วนี้ซวยซ้ำซวยซ้อนซวยซ้อนเงื่อนอย่างนี้ว้า

โดยเฉพาะตอนเล่นกีฬา...ซึ่งปกติไม่ค่อยจะเล่น

อย่างวันนี้...ซ้อมวิ่งเปรี้ยว

วิ่งไปวิ่งมาเกิดหกล้ม...จมูกกระแทกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

แล้วเข่าก้อถลอกทั้ง2ข้างเลย...ไถลเนื้อหลุด

โคดของโคดของโคดจะเจ็บ...ร้องไห้เลยอ่ะ

แต่แบบไม่ได้แบบเส้าอะไรนะเว้ย

มันเจ็บจนน้ำตาไหลเอง...แล้วก้อหัวเราะออกมา

บ้าไปแล้ว...เจ็บจนเพี้ยน

แล้วตอนทายา...โหยยยยยย

ไม่ต้องบอกก้อรุว่าเจ็บโคด

แล้วก่อนหน้านั้นตอนที่ซ้อมวิ่งเท้าเปล่า

เนื้อตรงเท้าดันเปิดอีก...ทำไมเพื่อนๆไม่เปนกานเลยวะ

ตอนนี้จมูกยังไม่หายเจ็บเลยอ่ะ

บวมโคด...เจ็บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ

เข่าก้อเจ็บ...จะอาบน้ำก้อทรมาน

ให้ตายสิโรบิน...ทำไมมานเจ็บอย่างงี้

แล้วแข่งจิงวันอังคารจะหายทันมั้ยเนี่ย...........

2005/Nov/01

อาทิตนี้โคดจะวุ่นวายเลย

เริ่มตั้งแต่วันจันเกิดอาการเบื่อโคด...โคดเบื่อ...คิเกียจไปเรียน

วันอังคารเปิดเทอมวันแรกไม่มีเรียนเลย...แล้วจะไปไมวะเนี่ย

วันพุธอาการคิเกียจออกอาการเยอะไปหน่อย...ก้อเลยหยุด

วันพฤหัสไปร.รด้วยความง่วงนอน...แล้วไปค้างบ้านเพื่อน

วันศุกยังอยุบ้านเพื่อนอยุ...ก้อเลยไม่ได้ไปร.ร...ตอนเย็นก้อกลับบ้าน

วันเสาตื่นเช้ามาอาหารโคดน่าทาน...แต่ว่ากินเปนข้าวกลางวันนะ

เพราะว่าตื่นเที่ยง555

วันอาทิตตอยดึกๆป๊ากลับจากจีนพร้อมกับบอกว่ากระเป๋าเดินทางหาย

โคตะระซวย...ที่ไปด้วยกันไม่มีไคหาย...มีป๊าคนเดียว

แต่ทั้งไฟลท์มีหายไปสามสิบกว่าใบ....แล้วของฝากของช้านนนนนนนนนนน

วันจันนี้ตื่นปกติแต่พี่ดันเปิดทีวีแล้วเรื่องดันโคดหนุกก้อเลยดูถึง8.30

เลยไปร.รสายโคด...ไปถึงโดนตัดผมอีก

แล้วก้อถามว่าทำไมมาสาย...เราก้อเลยโม้แหลกว่าไปเยี่ยมญาติ555

แล้วตอนเยนไปวิ่งเปรี้ยวขาดันผิดจังหวะ...ก้อเลยวิ่งไม่ได้เลย

แต่เรากะว่าจะไม่ลงแล้วว่ะ...กลัวเปนตัวถ่วง

กลับถึงบ้านสักพักป๊าบอกว่าเจอกระเป๋าแล้ว

ก้อเลยเอาของมาแจกจ่าย

จบอาทิตอันแสนวุ่นวาย+ตัวคิเกียจเกาะกินร่างกาย

.........................

ปล.เพิ่งทำมายแมบเสดเลยมานั่งเขียน...ตายๆๆๆๆ...มันจะตี2แล้ววววววว

หยั่งงี้จะตื่นไหวมั้ยเนี่ย